Αναρτήσεις

Κακό σκυλί ψόφο δεν έχει....

Εικόνα
Τις τελευταίες μέρες τραβήχτηκα σε νοσοκομεία με οξύ πόνο και στις ώρες παραμονής μου σκέφτηκα αρκετά και έτσι ήρθε η ώρα να τα γράψω..
Με σπασμένες φλέβες και στα δύο χέρια καθώς και έντονη αδυναμία από την όλη ταλαιπωρία αισθάνομαι σιγά σιγά τη φλόγα να ξανα-ανάβει μέσα μου. 
Κάποιοι ίσως πούνε πως: 
κακό σκυλί ψόφο δεν έχει
Ίσως.. πάντως όπως και να έχει είμαι πίσω και πάλι.. Και κάτι ακόμη..το soundtrack για σήμερα είναι MANOWAR..

Ένα κεφάλαιο έκλεισε..

Εικόνα
Έχει καλοκαιριάσει πλέον για τα καλά και εδώ στην καρδιά του θεσσαλικού κάμπου τα πάντα κινούνται σε νωχελικούς ρυθμούς. Η αίσθηση αυτής της νέας καυτής  εποχής έχει ριζωθεί για τα καλά και η λήθη στην οποία και εγώ έχω βυθιστεί  συνεχίζεται .. Και ναι σε αυτή την λήθη και στην άπνοια της πόλης σε είδα και πάλι να περνάς δίπλα μου σιωπηλός, διστακτικά  με ένοχο βλέμμα και με εκείνη την κούραση που είναι απόρροια της  υγρασίας σε συνδυασμένο με τα κουρασμένα σου πνευμόνια. και τότε η λήθη μου σταμάτησε με μιας και το βλέμμα μου αρχικά γεμάτο με οργή και έπειτα με λύπη σε παρατήρησε καθώς προχωρούσες δίπλα μου στο δρόμο με τα δέντρα..

"με χτύπησε η ζέστη σκέφτηκα.. 
ίσως και να αισθάνθηκα για μια στιγμή τον πόνο, όχι τον δικό μου..
ίσως τον δικό σου.."

Ίσως και να μην με νοιάζει πια, το τι θα έπρεπε να κάνω, το τι θα έπρεπε να νιώσω, το τι θα σου άξιζε..

Η τιμωρία σου ήρθε και ήρθε από εκεί που έπρεπε..Το είδα στη μια και μοναδική στιγμή που τα βλέμματα μας συναντήθηκαν φευγαλέα..Α…

Οι φύλακες άγγελοι

Εικόνα
Έρχονται στιγμές που νιώθεις την ανάσα άλλων στον σβέρκο σου, όπως είναι και στιγμές που τα φτερά κάποιων σε καλύπτουν από το βοριά που παρασέρνει τα πάντα στο πέρασμα του. Το αξιοπερίεργο στην όλη υπόθεση είναι πως οι άγγελοι εμφανίζονται πάντα την κατάλληλη στιγμή και αφότου έχεις χάσει κάθε ελπίδα. Το λιγότερο που οφείλεις είναι ένα ευχαριστώ, για αυτούς που είναι εκεί και σου δείχνουν το φώς όταν κάθε κερί γύρω σου έχει σβήσει...

Το μη χείρον βέλτιστον;

Εικόνα
Σε είδα να κοιτάζεις τον κόσμο μέσα από εκείνο το κενό βλέμμα, με ένα τρόπο αδιάφορο, ανούσιο, αποστειρωμένο από τα γύρω συμβάντα, ζώντας στο κέντρο ενός  ατελείωτου party που δείχνεις να μην το ευχαριστιέσαι καν. Και σε ρωτάω γιατί; Και συ μου απαντάς πως δεν έχεις να κάνεις κάτι καλύτερο. 
Το  μη χείρον βέλτιστον;
Ας μην αυταπατόμαστε. Υποφέρεις! Υποφέρεις όχι όμως την λύπη αλλά κάτι χειρότερο, το κενό. Αναρωτιέμαι λοιπόν εδώ και καιρό για το τι σημαίνει για σένα η λέξη ευτυχία, καθώς φαίνεται πως η ευτυχία είναι κάτι που σου λείπει εδώ και χρόνια. Δυστυχώς όμως δεν μπορώ να σε βοηθήσω όσο και αν το θέλω. Διάλεξες ένα δρόμο συναισθηματικής απομόνωσης  στον οποίο δεν μπορώ καν να απλώσω το χέρι μου για να σε τραβήξω. Πίνεις, μεθάς, ξεχνάς, ξεχνιέσαι, αγαπάς και μισείς όσο διαρκεί η λήθη και μετά τίποτα. Το απόλυτο τίποτα, το απόλυτο κενό μέχρι που ξαναρχίζεις το δικό σου ταξίδι στον κόσμο των λαμπερών φανών, των δήθεν φίλων και των κοσμικών party. Και λυπάμαι που το λέω αλλά εμένα η ισ…

Ζήσε το τώρα!

Εικόνα
Ζήσε το τώρα! Αυτό θέλω να πω προς το παρών. Τα έχουν πει και άλλοι, (πιο διάσημοι και σοφοί) και αν και δεν είμαι fun του Μπουσκάλια ούτε και του Κοέλιο,  (καθώς έχω περάσει πλέον την εφηβεία προ πολλού και οι αναζητήσεις μου περάσανε σε άλλο στάδιο) οι άνωθεν έχουν δίκιο. Ζήσε το τώρα! Και καθώς το επόμενο κοντινό στάδιο της μέσης ηλικίας αρχίζει και με προβληματίζει όσον αφορά τον πόσο χρόνο έχω πλέον μπροστά μου αν υποθέσω πως θα ακολουθήσω την φυσική πορεία των πραγμάτων και όχι κάποια ατέρμονη θεώρηση του "κουφάλες δεν θα πεθάνουμε ποτέ" αρχίζω και έχω ποιοτικές (και όχι ποσοτικές) ερωτήσεις για τον εαυτό μου. Καλώς η κακώς φτάσαμε περίπου στα μισά και οφείλουμε μια μικρή αναθεώρηση έως το σήμερα. Θα άλλαζα πράγματα; Ναι πολλά! Και φυσικά συμπεριφορές, αντιλήψεις, θεωρήσεις και πολλά άλλα. Θα ξαναέκανα τα ίδια λάθη; Ναι πιθανότατα κάποια από αυτά θα τα ξαναέκανα πολλές φορές καθώς η αμαρτία όπως λένε είναι γλυκιά. Και τώρα η ερώτηση που όλοι περιμένουν.. Έχεις μετανιώσ…

Μια του κλέφτη δυο του κλέφτη...

Εικόνα
Τις προάλλες πέρασα στον δρόμο με τα δέντρα και είδα δίπλα μου να περνά φορώντας μαύρα γυαλιά  και με σκυμμένο το κεφάλι κάποιος που είναι υπαίτιος για πολλά από τα δεινά μου. Προς στιγμή ένοιωσα το αίμα να ανεβαίνει στο κεφάλι μου αλλά για ακόμη μια φορά δεν έκανα τίποτα. Σκέφτομαι λοιπόν πως  όταν περάσει ο καιρός και ξεθυμάνει η οργή, ή και κάποιες φορές το μίσος μένει μόνο η απόρροια της απογοήτευσης και αυτή δεν είναι άλλη από την αδικία. Και είναι πολλές φορές που αναρωτιέμαι τι μπορεί να συμβεί για να πολεμηθεί η αδικία. Δικαιοσύνη; Αυτοδικία; Αλλαγή τρόπου ζωής; Μια νέα αρχή; Κουραφέξαλα. Η αδικία δεν νικιέται, η αδικία είναι φίδι με πολλά κεφάλια που δεν ψοφάει εύκολα. Η αδικία προκαλεί μόνιμες βλάβες, αμετάκλητες που δεν αντισταθμίζονται ούτε με "δεν βαριέσαι" ούτε με ένα "άστο και θα περάσει". Οπότε δυστυχώς ερχόμαστε στην παλιά λαϊκή ρήση που λέει ότι  "το ξύλο και το γαμήσι δεν γυρνάνε πίσω"
Πάντως όπως και να έχει εσύ την επόμενη φορά που θα…

Η βουή της λήθης..

Εικόνα
Θα ξαναγράψω για ακόμη μια φορά για το περιθώριο έτσι ακριβώς όπως το εννοούν κάποιοι και έτσι όπως έχω αναφερθεί και στο παρελθόν. Κατόπιν μιας πολύ ωραία κουβέντας σήμερα με επιστήθιο φίλο και συνεργάτη από τα παλιά έχουμε καταλήξει σε συνήθη συμπεράσματα περί γούστου, κοινωνικού επιπέδου και παιδείας όπου έχοντας θίξει λαμπρά παραδείγματα σουρεαλιστικής κακόγουστης κατάντιας από "δήθεν και έτσι". Μετά λοιπόν από την συνάντηση μας αισθάνθηκα λίγο πιο μακριά ακόμη από το σύνολο και ένοιωσα η κραυγή μου να χάνεται στον απόηχο και την βουή της λήθης.